دلتنگی درجه دو

دلتنگی درجات مختلفی دارد که دلتنگی درجه ی دوی من پیانو و قطعه ی ساری گلین هستش
انگشتام برای برگشتن لحظه شماری میکنن

پ.ن: دیروز داشتم یه walter afanasieff گوش میدادم پیانوش منو یاد اووون خنده ی شیطانی انداخت که قرار بود وسط پادکست شنیده شهههه! کلی خاطره و گریه
پ.ن: راستشو بگین تا آنجایتان سوخت که اسمتون رو ندیدین ؟
پ.ن: کلی حرف داشتم واسه گفتن و گفتم بماند برای بعد
پ.ن: یه سری تصمیمات مهم در حال گرفته شدن هستن به هرحال هوووو کرز؟

I don’t want to see you go
The sky is over

۴ نظر برای “دلتنگی درجه دو”

  1. zos گفته:
    ۱ شهریور ۱۳۸۷ در ۱۲:۴۲ ب.ظ

    هی نازنین اره خوب من که خیلی ضایع شدم اسمم نبود 😀
    در ثانی یعنی که چی؟خنده شیطانی کی؟

  2. parIya گفته:
    ۱ شهریور ۱۳۸۷ در ۱۱:۰۷ ب.ظ

    آرزو مندیم که زودتر بیای…ولی خو اونجا هم بد نمی گذره هااا…
    شهر زیباییست!
    تا می تونی از آب و هوا لذت ببر بعد بیا برامون تعریف کن!:D

  3. رض گفته:
    ۳ شهریور ۱۳۸۷ در ۱۲:۲۳ ب.ظ

    خااااک! تو نازنینی؟ مای مای!!!!! کی ؟ کی؟ چی شد؟ من کیم! اینجا کی شد؟ تو کی بیدی!!! من اینو دیده بودم قبلا! یادمه یادم نیست!:|:|:|:|

  4. bita گفته:
    ۳ شهریور ۱۳۸۷ در ۱۲:۳۳ ب.ظ

    سلام…
    خیلی وقته حس میکنم مثل قبل نمی نویسی

دیدگاهی بنویسید