آرشیو تگ ها: فکر

سرگردان به کنار پاییز رسیدم

دارم پاییز طلایی گوش میدم …

فکرم.. ذهنم… مثل درختی که برگ‌هاش رو رها کرده و الان داره توی اسمون نگاهشون میکنه.

تصویرای محوی تو ذهنمه … از نقاشی با گواش و آب رنگ و کاست های پیانو… چند تا از نقاشی ها هنوز تو ذهنمه … اون ترکیب رنگ ها … قلمو ها … موهای بافته ی من و نقشه ام برای درست کردن قلمو از موهام… شابلون های مهندسی …

 

پ.ن: سایت فریبرز لاچینی و پاییز طلایی *

 

Talk This Waltz

این روزها

به خودم ، فکرهام ، رفتارم بیشتر دقت میکنم . بیشتر تحلیل میکنم . در زمان نوسان میکنم : حال – گذشته – حال – آینده – حال

اینکه شبیه چه شخصیت هایی هستم، رفتار بقیه با اونا چطور بود، من چه بازتابی از بقیه میبینم و الی آخر.

بیا برقصیم …

 


صبح برگ بود،پاییز بود

با کلی فکر از دانشگاه اومدم بیرون . میدونستم چی میخوام گوش کنم ، زوس کست ؛اوپپس ببخشید زی او اس کست ؛ میدونستم قراره غافلگیر شم ؛پلی شد و همزمان با صداها شروع کردم به مرتب کردن افکارم … به این فکر میکردم اسم همکلاسیام رو نمیدونم …. یکیشون خیلی وقتا کنار میشینه . بهم یه شکلات میده و میخنده و شکلات خودشو میخوره و من شکلات رو میذارم توی جیبم . امروز بهش گفتم : تعطیلات اخر هفته بهت خوش بگذره و خدافظی کردیم . حس عجیبی دارم .

با شور و هیجان بر روی میز تحریرش پرید و برگشت رو به کلاس ایستاد . با حرارت چنین خواند:

“ای ناخدا ، ای خدای من !”  – انجمن شاعران مرده

همین چند کلمه در یک آن ذهنمو خالی کرد .

نصفه های راه این اهنـــگ  “+” پلی شد … یکم جلوتر یه پیرمرد روی چارپایش نشسته بود و گل میفروخت ، شاید به خاطر هماهنگی خاص موسیقی و صحنه ی روبرویم بود که دو دسته گل خریدم ازش  و به راهم ادامه دادم .

flower