آرشیو تگ ها: edip cansever

عجب میزی بود، آن میز

مرد غرق در شور و شوق زندگی
کلیدهایش را روی میز گذاشت
در کاسه‌ی مسی، گل‌ها را
شیر و تخم‌مرغ را
نوری که از پنجره رخنه می‌کرد را
صدای دوچرخه، صدای چرخیدن چرخ را
نرمی نان را، نرمی هوا را
مرد روی میز
هر چه در سرش بود را گذاشت
میخواست در زندگی چه کند؟
همان، دقیقن همان را روی میز گذاشت
چه کسی را دوست داشت، چه کسی را دوست نداشت
مرد، آن‌ها را روی میز گذاشت
سه سه تا، نُه تا
مرد روی میز، نُه را هم گذاشت
کنار پنجره بود، نزدیک آسمان
دستش را دراز کرد و ابدیت را روی میز گذاشت
چند روزی بود میخواست آبجویی بنوشد
ریزش آبجو در قدح را هم روی میز گذاشت
خوابش را، بیداریش را
سیری و گرسنگیش را

عجب میزی بود، آن میز
لب به سخن نگشود که این همه بار از برای من است؟
چندی لرزید و ایستاد
مرد، همه را بی‌وقفه روی میز گذاشت

 

~ادیپ جانسِور

 

Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Ekmeğin havanın yumuşaklığını koydu
Adam masaya
Aklında olup bitenleri koydu
Ne yapmak istiyordu hayatta
İşte onu koydu
Kimi seviyordu kimi sevmiyordu
Adam masaya onları da koydu
Üç kere üç dokuz ederdi
Adam koydu masaya dokuzu
Pencere yanındaydı gökyüzü yanında
Uzandı masaya sonsuzu koydu
Bir bira içmek istiyordu kaç gündür
Masaya biranın dökülüşünü koydu
Uykusunu koydu uyanıklığını koydu
Tokluğunu açlığını koydu

Masa da masaymış ha
Bana mısın demedi bu kadar yüke
Bir iki sallandı durdu
Adam ha babam koyuyordu

Edip Cansever